Ładne grzybki?

Bo do zjedzenia, to raczej się nie nadają.

Chociaż, upierać się nie będę, bo to nigdy nie wiadomo, co kto lubi.

Ja wolę obejrzeć z zachwytem, zrobić fotkę i pójść dalej.

Huba zimną w mieście

Z daleka wyglądał jak kupka piachu

Ale ja wiem, że na tym terenie pisku nie powinno być, zatem musiałam, no musiałam podejść i sprawdzić co to jest.



Przyglądnęłam mu się uważnie, upewniłam się, że grzyby, to jednak nie moja specjalność.



Ważne, że grzyb ładny jest.

Już niedługo lato

Nie mogę uwierzyć własnym oczom, kozy są tak rozsmakowane w soczystej kwietnej łące, że w ogóle na mnie nie zwracają uwagi, a normalnie, to każdego przechodnia zaczepiają i nachalnie domagają się smakołyków.



Będą poziomki,
będą poziomki,
będą poziomki,
oczywiście tylko wtedy jak pogoda nie spłata figla.



No bo grzyby już są.



Storczyki ukrywają się w trawie, ale ludzie kochani, to naprawdę nie powód, by przechodzić obok niech obojętnie. No co? Tylko ja mam je focić?
Z takim wypasionym sprzętem się spaceruje, ale żeby ktoś się pofatygował to, co to, to już nie, powiedziałam z nieukrywanym oburzeniem.



Przecudna storczykowo-bodziszkowo-mleczakowa łąka. Że nie widać? Fakt, na żywo zdecydowanie piękniejsza.

A było to tak

Najpierw sprawdzić; co pokazuje barometr?

Włożyć wygodne buty oraz ubranie stosowne do pogody, zabrać aparat fotograficzny, plecak i wyruszyć w teren.


Bajoro ominąć szerokim łukiem.


Posłuchać; w jakiej tonacji szemrze potok?


Unieść wzrok ku górze i zachwycić się drzewami.


Nakryć świerki, na tym, jak stroją się w cudze liście.


Ocenić sytuację nasion na drzewach.


Zastanowić się; dlaczego ten grzyb jest taki piękny?


Zauważyć jabłonie w ogrodzie.


Aha, zapomniałabym; to kiedy się ze mną umówisz na spacer?