Ponad sto kilometrów przestrzeni

Miejscowi powiadają,
że bardzo rzadko,
czyli tylko wtedy,
gdy powietrze jest przejrzyste,
z tego parku można podziwiać panoramę Tatr.


...


...


...



Na parę dni przed halnym
też chętnie pozbyłabym się głowy.
Pewnie z niego również meteopata jest.


...



Troszkę kolorów z jesieni na przywitanie wiosny.



Najwyraźniej PAN się nie stara,
a może właśnie o to chodzi.



Zanim powstała słynna zakopianka
stara droga przebiegała obok tego kościoła.



Im bliżej gór, tym lepiej je widać.


...


...



Widoczne chmury wyjaśniają
dziwne zachowanie
niektórych osobników.

Dzień w drodze

Wczoraj słonecznie
dzisiaj smętnie.



Obrałam kierunek na najcieplejsze miasto w kraju.
Nie powiem by było coraz cieplej,
ale na pewno z każdym przejechanym metrem
ubywało śniegu.



Trochę pudru tu i ówdzie
oraz
tafle lodu na niewielkich kałużach.



Był tak zainteresowany leżącymi przysmakami,
że nawet na mnie nie spojrzał.



Jeżeli nie wiadomo, o co chodzi.
To może oznaczać tylko jedno,
z jakiś powodów,
podobało mi się.



Jak na tak duże ilości śniegu,
to wody w rzece niewiele.



Kolejna miejscowość na trasie
już prawie zapomniała o zimie.



Rzuciłam się na te kolory
i chyba ze dwadzieścia fotek pstryknęłam,
by mieć pewność,
że chociaż jedno udane zdjęcie
zostanie mi na pamiątkę - szóstego dnia wiosny.



Ciekawe ile moich rodaków
chciałoby powrotu monarchii?
Czy byłoby taniej?
Czy byłoby lepiej?
Czy tylko ciekawiej?

Nie mogłam przejść obojętnie.



A w domu?
Dzisiejszy dzień od wczorajszego różnił się tym,
iż słońcu nie udało się przebić przez grubą warstwę chmur.

Na tej ławeczce chwilowo nie będę siadać.

Wieża

Gdzie nie spojrzę wszędzie ona:

zza mgły się przedziera



zza krat wygląda



z nienacka się pokazuje



konkuruje



kieruje



skrada się



i wyłania



nie ustępuje



znowu sama




wszechwładna

reklama

Z innej perspektywy

Z wysoka
większy obszar ogarniasz

im jesteś niżej
więcej szczegółów dostrzegasz.



Tak jest,
panie prezesie ;-)

Mniemam, iż wiesz,
w jakim mieście stoi ten most
i jak nazwano tę rzekę.

Jedna rzeka, jeden most

Mosty nad wodą są szczególne.
W miastach otwierają przestrzeń,
którą się zachwycam.



Tylko przejść.
Nie palić za sobą



i nigdy nie wracać tą samą stroną.



Przez ile mostów już przeszłam?
???
Który będzie ostatni?
???

Bo najważniejsze są podstawy

Tabela dla foto-pirotechnika.



A reszta?
To dopiero zabawa.


...


...


...



Kiedyś zrobię ładne zdjęcie i już!

Bo kolejność jest ważna

Kto by się tam fatygował na pięterko,
kiedy na dole można się całkowicie zapomnieć.

I to by było na tyle
w temacie odchudzania.

Coś dla mnie

Dostałam dzisiaj na skrzynkę,
bardzo mi się spodobało :)



Pewna żona była niezadowolona ze swojego auta
i w związku z tym wierciła mężowi dziurę w brzuchu.



"Kup mi na urodziny niespodziankę,
która w ciągu czterech lub mniej sekund
przyspiesza do setki,
najlepiej w kolorze niebieskim."



Dzień urodzin zbliżał się wielkimi krokami,


aż w końcu żona otworzyła


Prezent...


Pogłoski chodzą, że mąż nie przeżył...

















Na dietę nadszedł czas ;-)

Stała na śniegu ubitym

Już nie gwizdała
i nie tańczyła.
Odpoczywała.
Podeszłam do niej
nawet nie protestowała.



Groźna maszyna
z bliska kilka fotek
pstryknąć mi dała.
Jedno ujęcie
może udane.



Na dwóch
upiorna kreska
różowa.
Ech, te cyfrówki
niby są dobre,
a wad w nich bez liku.

Czy to już pożegnanie zimy?

Dzisiaj po raz pierwszy od wielu, wielu dni była słoneczna pogoda, która pozwoliła wyjść z domu na spacer razem z aparatem.



Jamnik sąsiadów też już ma więcej swobody
w poruszaniu się po okolicy.
Dawno nie widzieliśmy się,
tyle mu się uzbierało do opowiadania,
że zdążyłam wyjąć aparat,
zauważyć, że przez ten czas wyczerpały się akumulatorki,
wymienić je na nowe
i uchwycić go, kiedy już odchodził.
Jak się zorientował,
że pstrykam mu zdjęcia,
wyraźnie niezadowolony zabrał się i tyle go widziałam.
Mam nadzieję,
że za opublikowanie jego fotek nie pogniewa się na mnie.
Bo jak przestanie się do mnie odzywać
to nie będę wiedziała,
co w okolicy słychać.



Ostatnie sople tej zimy?



Na potoku, jak widać, lód już popuścił.



Kapliczka na szlaku.
Kraty w okienkach - symbol nadchodzących czasów.



Chatka Puchatka też zakratowana.



Tak dawno nieoglądany błękit nieba.



Czy wiesz, co to jest?



Słońce towarzyszyło przez cały spacer.
Chyba mnie trochę opaliło,
a od mrużenia oczu kolejnych zmarszczek przybyło.